با نگاهی تعارفت میکنم به ضیافت خاطره ها به همین کوچه ی قدیمی و همین پنجره های چوبی به همین درخت بید مجنون که ناممان را هنوز برتن دارد من کنار پنجره ام کافی ست دوباره به این کوچه بیایی و چشمهای کهربایی ات را بسپاری به زرد و نارنجی این پاییز تا دوباره گم شوم در هزارتوی خاطرات ... دستی به شال نارنجی ام میکشم و خنده ات را از عمق خاطرات بیرون میکشم این مرور هرروزه این شمردن روز و هفته و ماه از پس پنجره این همقدم شدن با بادو باران و نسیم این ...